من ٬ از تو با بهاران

من ٬ از تو با درختان

من ٫ از تو با نسیم سخن گفته ام

من ٬ از تو دور بودم

من ٬ بی تو کور بودم

من ٬ چون تو راز شگفتی را

از تنگنای سینه نهفتم

رازی که خواندنش نتوانستی

رازی که گفتنش نتوانستم

وز بیم آنکه " در کف نامحرم اوفتد "

بس شب که تا سپیده نخفتم

امروز ٬ چون در آئینه روبروی هم

برق نگاه خود را در هم افکنده ایم

تا بوته گناه نروید ز باغ دل

بنیاد هر هوس از سینه کنده ایم .

                                          "نادر نادر پور"